خانه > Uncategorized > فیل در اتاق

فیل در اتاق

سپتامبر 10, 2012 بیان دیدگاه Go to comments

سیاستِ «دوپهلویی هسته ای» هرچه بیشتر باعث زحمت اسرائیل می شود. این دو سال به سرعت برق گذشته است. در مه ۲۰۱۰ ، در جریان کنفرانس بررسی پیمان جلوگیری از گسترش سلاح های اتمی، رئیس جمهورآمریکا باراک اوباما برای بیانیۀ پایانی زحمت زیادی کشید- بدون چنین بیانیه ای یک کنفرانس ان پی تی شکست خورده تلقی می شود- به این شکل که به خواستۀ مصر مبنی بر لحاظ کردن اسرائیل تن داد: از اسرائیل خواسته شد به پیمان جلوگیری از گسترش سلاح های اتمی وارد شود. گرچه این خواسته در کنفرانس بازنگری در سال ۱۹۹۵ در زمان کلینتون مطرح شده بود اما در سال ۲۰۱۰ علاوه بر آن تصمیم گرفته شد که باید در سال ۲۰۱۲ کنفرانسی دربارۀ «خاورمیانۀ خالی از سلاح های هسته ای و یگر سلاح های کشتار جمعی» برگزار شود.

رئیس کمیتۀ اتمی اسرائیل شاول هورِف در سخنرانیش در اجلاس جاری آژانس بین المللی انرژی اتمی این تلاش ها را «زورگویی» خواند که برنامه های مربوط به برپایی کنفرانسی در آخرهای ۲۰۱۲ یا ابتدای ۲۰۱۳ در هلسینکی پی گیری شود. اوباما نیز بلافاصله بعد از کنفرانس ۲۰۱۰ دوباره از این خواسته فاصله گرفته بود. اما این ابتکار را نمی شود به آسانی به حال خود گذاشت.

در این میان گرچه اسم فیل را در اتاق نمی برند اما با این وجود آن را تشریح می کنند: هورف صحبت از این کرد که «خلع سلاح هسته ای در خاورمیانه» وقتی ممکن خواهد شد که کشورهای منطقه صلح و اعتماد ایجاد کرده باشند. با وجود «دوپلویی هسته ایِ» اسرائیل – اعلام نکردن سلاح های اتمی اسرائیل که به عنوان سیاست مشترک آمریکا و اسرائیل در آخرهای دهۀ شصت ایجاد شده است – حتی نمایندۀ این کشور زحمت زیادی به خود نمی دهد که پنهان کند اسرائیل کشوری اتمی است، تنها کشور در خاورمیانه.

اکنون رسیدن ایران به توان هسته ای – که از آن می تواند سلاح اتمی شکل گیرد – به باور اسرائیل نه تنها چالشی راهبردی بلکه خطری است که موجودیت این کشور را تهدید می کند. دربارۀ این پرسش که این مورد دوم واقعاٌ اینگونه است صف های کارشناسان اسرائیل نیز، برخلاف آنچه سیاست اسرائیل می خواهد به جهانیان منتقل کند، چندان به هم پیوسته نیست. اما هرگونه هم به قضیه نگاه شود، یک چیز مشخص است: اکنون از اسرائیل خواستن که دربارۀ خلع سلاح هسته ای فکر کند احتمال کمترین مؤفقیت را دارد. فقط ایران نیست که اسرائیل را آشفته می کند: با بهارعربی شاید خاورمیانه آزادتر اما قطعاٌ امن تر نشده است.

بااین وجود می بایستی ادبیات اسرائیل را در رد منطقۀ خالی از سلاح های اتمی اینگونه تفسیرکرد که در«حالت صلح» سلاح های اتمی خود این کشور هم البته باید برچیده شود. نه فقط اما نیز به این دلیل باید تلاش جامعۀ جهانی این باشد که کشورهای دیگر در منطقه به سلاح اتمی دست نیابند.

در این فاصله فیل را خوب می توان در اتاق دید. بحث دربارۀ ایجاد برنامۀ اتمی اسرائیل با توجه به تاریخ یهودیان بی فایده است. هرکس نمی خواهد این را بفهمد باید رهایش کند. اما «آمیموت» – دوپهلویی هسته ای – هرچه بیشتر اسرائیل را به زحمت می اندازد. این سیاست در اصل مانع می شود اسرائیل در بحث های مربوط به سلاح های اتمی مشارکت باور پذیری داشته باشد. و اینکه آیا یک دمکراسی مدرن در قرن ۲۱ می تواند مسئولیت پنهان داشتن برنامۀ اتمی را از مردمش بپذیرد باید همین مردم از خود بپرسند.

گودرون هارِر / در: دِراشتاندارد

ح.پدرام (ترجمه از آلمانی) >> استاندارد(اتریش)

2 مهر 1391

لینک مربوطه –  http://tinyurl.com/c5pg6mf
Advertisements
  1. هنوز دیدگاهی داده نشده است.
  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: